RECENZJA: 'Resident Evil' Zacha Creggera to czysta jazda bez trzymanki
Resident Evil to najnowszy film w reżyserii Zacha Creggera oraz najnowsza adaptacji tej popularnej serii gier. Cregger nie miał przed sobą łatwego zadania. Jest to marka, która od wielu lat próbuje zaistnieć poza światem gier, a kolejne podejścia nie zawsze potrafiły uchwycić to, co sprawiało, że seria od studia Capcom stała się tak popularna i uwielbiana na całym świecie. Tym razem twórca Barbarzyńców i Zniknięć postanowił podejść do historii z zupełnie innej strony. Zamiast przenosić konkretną historię znaną z gier, tworzy własną opowieść osadzoną w świecie "Resident Evil", jednocześnie łącząc komedię z survival horrorem. Efektem tego jest film, który przede wszystkim chce dostarczyć widzowi intensywną, brutalną i momentami absurdalnie zabawną jazdę bez trzymanki.
Produkcja bardzo szybko wrzuca nas w sam środek wydarzeń. Bryan (Austin Abrams) nie jest typowym bohaterem kina akcji. To zwykły facet, który znajduje się w sytuacji zdecydowanie przekraczającej jego kompetencje. I właśnie to jest największym atutem filmu. Bryan nie jest niezniszczalnym bohaterem, byłym wojskowym czy jakimś bóstwem, które bez problemu radzi sobie z kolejnymi zagrożeniami. Popełnia błędy, improwizuje, panikuje, często nie wie co zrobić, a jego reakcje na wiele sytuacji są znacznie bardziej ludzkie niż typowych bohaterów. Abrams świetnie bawi się swoją postacią, rozumie ją, dzięki czemu nawet najbardziej absurdalne i straszne sytuacje mają odpowiednią dawkę humoru i pozwalają widzowi naprawdę zaangażować się w jego walkę o przetrwanie i dotarcie do Raccoon City.
Tempo i długość filmu to kolejna ogromna zaleta. Produkcja trwa lekko ponad 90 minut i nie próbuje być przedłużana na siłę. Historia cały czas znajduje się w ruchu, nie ma miejsca na odpoczynek, a kolejne wydarzenia prowadzą Bryana w miejsca, gdzie normalnie nie powinien się znaleźć. Fani mogą poczuć się jakby przechodzili grę. Zmieniają się lokacje, wyposażenie, zagrożenia są większe, a poczucie bezpieczeństwa nie istnieje. Dzięki temu film bardzo dobrze oddaje doświadczenie grania w survival horror, jednocześnie nie próbując udawać, że jest bezpośrednią ekranizacją którejś z części serii.
Resident Evil świetnie balansuje między horrorem a komedią. Humor nie niszczy napięcia, a bardziej sprawia, że sytuacja jest nieprzyjemna. Bryan reaguje na sytuacje tak, jakby najprawdopodobniej zareagowała większość z nas, a jego frustracje i bezradność potrafią być równie zabawne co przerażające. Cregger nie próbuje jednak zrobić z tego filmu komedii. Humor użyty jest tam, gdzie pasuje. A tam, gdzie dana scena powinna wybrzmieć i zbudować atmosferę nie ma śmiechu.
Cregger również nie zapomina o tym, czym tak naprawdę jest Resident Evil. To przede wszystkim horror także pełno tu zombie, krwi, brutalności, infekcji i niesmacznych obrazów. Buduje napięcie poprzez niepewność i poczucie, że za każdym rogiem może stać coś gorszego. Niektóre momenty potrafią solidnie wystraszyć, a jumpscary są zdecydowanie dobrze wykorzystane.
Fani serii znajdą tutaj sporo elementów znanych z gier, co pokazuje, że Cregger doskonale rozumie serię.
Zach Cregger nie próbuje zrobić filmu, który wcześniej mogliśmy widzieć w formie gry. Zamiast kopiować poprzednie ekranizacje albo kurczowo trzymać się jednej konkretnej gry, tworzy własną wersję tego świata. Jest brutalnie, intensywnie, momentami obrzydliwie, ale i zabawnie. Austin Abrams świetnie odnajduje się jako protagonista, a jego reakcja z chaosem stanowi emocjonalne centrum całej historii. Ten film pokazuje, że produkcje na podstawie gier nie zawsze muszą trzymać się już opowiedzianej historii i nie muszą przenosić sceny po scenie na wielki ekran. Wystarczy uchwycić jej charakter i sposób budowania napięcia. Creggerowi to się udało. I chwała mu za to.
Serdeczne podziękowania dla United International Pictures za zaproszenie na specjalny pokaz filmu Resident Evil
✮✮✮✮✮
Komentarze